Πώς μπορώ να γίνω περισσότερο διεκδικητικός;

Είναι μία πολύ ξεχωριστή και ενδιαφέρουσα ερώτηση γιατί αναπαριστά μία βαθιά επίγνωση της αιτίας των συναισθηματικών δυσκολιών. Με λίγα λόγια, όσοι αναρωτιούνται πως θα αποκτήσουν περισσότερη υπεράσπιση των δικαιωμάτων τους, έχουν διαπιστώσει ότι "η ρίζα του κακού" είναι η έλλειψη διεκδικητικότητάς τους.
Η διεκδικητικότητα είναι άκρως απαραίτητη για την ισορροπημένη ψυχολογία και την υγιή και ομαλή συνύπαρξη με τους γύρω μας.
Περνώντας κατευθείαν στο θέμα, θα πω ότι για να γίνετε περισσότερο διεκδικητικοί χρειάζεται να:

~~Υπερασπίζεστε τα θέλω, τις απόψεις και τις επιλογές σας με σθένος

~~Να εκφράζετε λεκτικά τα συναισθήματά σας, θετικά και αρνητικά κυρίως. Συγκεκριμένα, μην διστάζετε να εκφράσετε ότι είστε ενοχλημένος/η ή θυμωμένος/η με κάτι. Είναι απόλυτο δικαίωμά σας και η αποσιώπηση του μόνο να σας βλάψει μπορεί.

~~Μην καταπιέζετε να κάνετε πράγματα που δεν επιθυμείτε πραγματικά προκειμένου να γίνετε συμπαθής ή αποδεχτός.

~~Πείτε ελεύθερα ''όχι'', ''δε θέλω'',''δεν μου αρέσει''. Είναι σεβαστό, είναι δικαίωμά σας και σίγουρα δεν συνεπάγεται ότι η άρνησή σας σε κάτι που δεν επιθυμείτε θα ''βλάψει'' τον άλλον.
Πιστέψτε με, είναι περισσότερο βλαβερό για εσάς και εκείνον και την μεταξύ σας σχέση, να πείτε ''ναι'' σε κάτι που δεν θέλετε, προκειμένου να μην τον δυσαρεστήσετε ή να μην τον θυμώσετε.
Τα καταπιεσμένα συναισθήματα θα βρουν τον τρόπο να αναδυθούν και να προκαλέσουν αρνητικές συνέπειες πολύ πιο σημαντικές.

~~Διασφαλείστε τα όριά σας. Μην επιτρέπετε σε κανέναν να έχει ρυθμιστικό ρόλο σε προσωπικά σας ζητήματα. Οι επιλογές σας, ο χρόνος και το πρόγραμμά σας, οι επαγγελματικές σας δράσεις, τα οικονομικά σας θέματα, οι παρέες σας είναι περιοχές που αφορούν μόνον εσάς και είναι αναγκαίο να οριοθετούνται σημαντικά, ξεκάθαρα και με σαφήνεια.

~~Δεν υπάρχει ''πρέπει'' σε  ότι αισθάνεστε. Έχετε το δικαίωμα να αισθάνεστε όπως αισθάνεστε. Εκφράστε το με λέξεις τη στιγμή που το αισθάνεστε.Μην ΄΄σιγοβράζετε΄΄ μέσα σας, είναι τοξικό για την ψυχική σας υγεία.

~~Αποδεχτείτε την κριτική που σας γίνεται ή που μπορεί να σας γίνει, όταν είναι ρεαλιστική, διότι είναι αναπόφευκτο. Δεν πειράζει!

~~Μην αποδέχεστε μία κριτική, με την οποία δεν συμφωνείτε. Έχετε το δικαίωμα να εκφράσετε την αντίρρησή σας. (Διαφωνώ...Δεν μπορώ να το δεχτώ αυτό)

~~Να αποδέχεστε τις φιλοφρονήσεις που σας γίνονται....(Ευχαριστώ πολύ...) Αποφύγετε να μειώσετε την αξία της φιλοφρόνησης...(μπά μη με βλέπεις έτσι....σιγά κλπ.) 

~~Την στιγμή της διαπραγμάτευσης επιμείνετε στα δικαιώματά σας, μην φεύγετε από το θέμα ακόμη και αν ο συνομιλητής σας προσπαθεί να σας εξοργίσει, μετατοπίζοντας την κουβέντα. Εσείς ακολουθήστε την τεχνική της ''κολλημένης βελόνας'', επαναλαμβάνοντας ξεκάθαρα τις θέσεις και τα συναισθήματά σας για όσες φορές χρειαστεί.

~~Προσπαθήστε να αγνοήσετε τις καταστρεπτικές, προσβλητικές, ενοχοποιητικές ή άδικες θέσεις. Είναι δύσκολο, ειδικά όταν το άλλο άτομο είναι επίμονο αλλά εστιάστε στην θέση σας.

~~Μην δέχεστε να κάνετε την οποιαδήποτε συζήτηση σε κλίμα θυμού. Διευκρινείστε ότι εάν δεν ηρεμήσει ο άλλος δεν πρόκειται να συζητήσετε τίποτα. (Μέχρι ο θυμός σου να εξαλειφθεί, δεν πρόκειται να συζητήσουμε τίποτα...)

~~Απομονώστε τις συμπεριφορές που σας ενοχλούν και αντιμετωπίστε τες την ίδια στιγμή.

~~Να είστε σταθεροί στις δηλώσεις σας και τις διεκδικήσεις σας.

~~Όσο και να σας στεναχωρεί η συμπεριφορά του άλλου στις διεκδικήσεις σας (π.χ επίθεση, κοροϊδία, κρίση θυμού, ψυχοσωματικές αντιδράσεις, εκδικητικότητα, υπερβολική απολογία), χρειάζεται να παραμείνετε πιστοί σε αυτές.

~~Μην ζητάτε συγνώμη όταν προσπαθείτε να εκφράσετε τα δικαιώματά σας. Την συγνώμη τη λέμε όταν έχουμε κάνει κάτι που δεν είναι σωστό και που προκάλεσε αρνητικές συνέπειες σε κάποιον ή κάτι, και αναμφίβολα το να διεκδικούμε και να υπερασπιζόμαστε τους εαυτούς μας δεν είναι κάτι τέτοιο.

~~Όχι δεν είναι αγένεια να λέμε κάτι που μπορεί να "ακουστεί άσχημα" εάν και εφόσον εμείς το αισθανόμαστε....

όχι δεν θέλω να έρθω...προτιμώ να ....ευχαριστώ για την πρόσκληση
δεν συνηθίζω να δανείζω το....
δεν μου αρέσει....
δεν μπορώ να σε ακούσω αυτή τη στιγμή...καλύτερα να τα πούμε  μία άλλη φορά
μη με  πάρεις ξανά τέτοια ώρα τηλέφωνο....
Θα ήθελα να με ενημερώνεις πρώτα και μετά να έρχεσαι....
Δεν με ρώτησες καν αν θέλω να το κάνω....και δεν θέλω
Δεν θέλω να σου μιλήσω για αυτό....
Κάθε φορά που συμπεριφέρεσαι έτσι...αισθάνομαι,..,
Αυτό είναι ένα θέμα που αφορά εμένα....σε ευχαριστώ πολύ για το ενδιαφέρον σου αλλά θα ακολουθήσω την δική μου γνώμη σε αυτό...
Το πρόγραμμά μου το ρυθμίζω εγώ...και θα ήθελα να μην παρεμβαίνεις σε αυτό....


~~Αντισταθείτε στις διακοπές της ομιλίας , που σας γίνονται τη στιγμή της έκφρασής σας. Επαναλάβετε την λέξη με την οποία ξεκινήσατε, μην κοιτάτε καθόλου αυτόν που σας διακόπτει, σηκώστε το δάχτυλό σας και συνεχίστε να μιλάτε, πείτε του ''Μιλώ, περίμενε να τελειώσω'', σταματήστε για ένα δευτερόλεπτο, και συνεχίστε γρήγορα και έντονα.

Γιατί δικαίωμα του καθενός!

Τι θα πω στον ψυχολόγο;

Είναι μία καλή ερώτηση, την οποία έχουν περισσότερο όλοι όσοι θέλουν να επισκεφθούν έναν ψυχολόγο. Αναρωτιούνται πως και με τι θα ξεκινήσουν, τι θα τους ρωτήσει ο ψυχολόγος, πως θα φανούν στα μάτια του, τι φοβερό επρόκειτο να τους πει ή επρόκειτο να ανακαλύψουν για τους εαυτούς τους.
Επίσης, οι άνθρωποι τείνουν να πιστεύουν ότι ο ψυχολόγος θα τους λύσει όλα τους τα προβλήματα ως δια μαγείας με μία, άντ
ε δύο συμβουλές του.
Δεν είναι καθόλου έτσι όμως...
Κατά αρχάς, το τι θα πείτε στον ψυχολόγο είναι κάτι που θα γίνει γνωστό αμέσως μόλις τον επισκεφθείτε, όσο και αν αυτό φαντάζει αδύνατο αυτή τη στιγμή. Να είστε σίγουροι ότι μόλις βρεθείτε απέναντί του θα εκπλαγείτε με το πως θα αναδυθούν από μέσα σας όλα αυτά που θέλετε να μοιραστείτε. Βέβαια υπάρχουν και κάποιοι από εσάς που ήδη έχουν εντοπίσει την αιτία των δυσκολιών τους και ξέρουν ακριβώς με το τι θα ξεκινήσουν.
Εξάλλου, η πρώτη ερώτηση του ψυχολόγου είναι "τι σας φέρνει εδώ?", συνεπώς θα έχετε την ευκαιρία να μιλήσετε για την αιτία που σας οδήγησε μέχρι την πόρτα του.
Τίποτα φοβερό και τρομερό δεν επρόκειτο να συμβεί....όλες οι ανησυχίες σας θα εξαφανιστούν μόλις αρχίσετε να μιλάτε για ότι εσείς αισθάνεστε πως θέλετε να μοιραστείτε.
Σταδιακά και με την εγκαθίδρυση της εμπιστοσύνης ανάμεσά σας, θα είναι πολύ πιο εύκολο να μιλήσετε για τον εαυτό σας και θα επιτυγχάνεται αβίαστα.
Όσον αφορά για την επίλυση των προβλημάτων σας και τον ρόλο των ψυχολόγων, επιτυγχάνεται από εσάς τους ίδιους και όχι από εκείνον. Εκείνος αποτελεί τον σύμβουλο και βοηθό στο να αποκτήσετε την ικανότητα να τα καταφέρετε μόνοι σας, στηριζόμενοι στις δικές σας δυνάμεις.

Αξίζει να αγαπήσουμε τους εαυτούς μας και για να το κάνουμε αυτό  χρειάζεται να τους γνωρίσουμε πρώτα. Η βοήθεια ενός ψυχολόγου είναι σημαντική για να επιτευχθεί αυτή η ''γνωριμία''.

Με ποιο τρόπο μπορώ να βελτιώσω την 

αυτοεκτίμησή μου; Υπάρχει;

Και βέβαια υπάρχει τρόπος για να βελτιώσει ένας άνθρωπος την αυτοεκτίμησή του. Το η θέληση για αλλαγή και δράση. Μόνο τότε τα πράγματα μπορούν να αλλάξουν και αυτό αφορά πάρα πολλά θέματα και όχι μόνο την αυτοεκτίμηση. Αν είμαστε έτοιμοι να πούμε "όχι" σε αυτό που έχουμε, τότε θα καταφέρουμε να πούμε "ναι" σε κάτι νέο, καινούριο.
πρώτο σημαντικό εργαλείο είναι
Η εικόνα που έχουμε για τον εαυτό μας είναι πολύ σημαντική για την αυτοεκτίμησή μας, καθώς αναφέρεται στις αυτοεξιολογήσεις που κάνουμε. Καθημερινά αξιολογούμε τον εαυτό μας σε διάφορα περιστατικά που συμβαίνουν και είτε τον επαινούμε είτε τον κριτικάρουμε. Πόσο σημαντική είναι για μας η επιτυχία; Γιατί οι περισσότεροι άνθρωποι δεν έχουν αντοχή στην αποτυχία και την συνδέουν με χαμηλό αίσθημα αξίας του εαυτού; Ήρθε η ώρα να μάθετε να μην κατακρίνετε τον εαυτό σας όταν αποτυγχάνει. Δεχτείτε και τις αποτυχίες στις ζωή σας. Είναι μέρος της ανθρώπινης πραγματικότητας. Πείτε "δεν πειράζει, πάμε παρακάτω" στον εαυτό σας.
Εκείνο που προέχει να κάνετε είναι να γνωρίσετε τον εαυτό σας. Τι σας αρέσει και τι όχι, τι σας εκφράζει, τι σας ταιριάζει, ποιές είναι οι ανάγκες σας, ποίες οι επιθυμίες και τα όνειρά σας. Μιλήστε για τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματά σας χωρίς να παινεύεστε ή να κριτικάρεστε. Έπειτα κάντε αυτό που πραγματικά είναι το κλειδί για την ανθρώπινη αρμονία και ισορροπία,"αυτοαποδοχή". Αγαπήστε και δεχτείτε τον εαυτό σας για αυτό που είναι. Το κομμάτι που θέλετε να αλλάξετε και να διορθώσετε είναι και πάλι δικό σας, σας ανήκει και δεν είναι κακό. Το να το αλλάξετε σημαίνει ότι είστε ένας σκεπτόμενος άνθρωπος που επιδιώκει την βελτίωση στη ζωή του και αλλάζοντάς κάποιες πτυχές του θα είναι πιο λειτουργικός. Πάνω από όλα να έχετε στο μυαλό σας ότι αλλάζετε και βελτιώνετε τον ψυχισμό σας σύμφωνα με τα δικά σας θέλω και όχι υπό τις επιταγές και τις προσδοκίες των άλλων. Αναμφίβολα η γνώμη των άλλων είναι πολύ σημαντική, και δεν είναι κακό αυτό, είναι ένας τρόπος να αυτοαξιολογηθούμε. Για παράδειγμα το κριτήριο των καλών διαπροσωπικών σχέσεων μπορεί να μας ενημερώσει για την αυτοεικόνα μας("έχουμε καλές διαπροσωπικές σχέσεις;"...είμαστε κοινωνικά λειτουργικοί). Ωστόσο δεν θα πρέπει να γίνεται εμμονή και αυτοσκοπός("Πρέπει οπωσδήποτε να έχω καλές διαπροσωπικές σχέσεις...αλλιώς δεν αξίζω σαν άνθρωπος και φταίω εγω για αυτήν την κατάσταση..."). 

Σημασία έχει να εκτιμούμε τους εαυτούς μας. Διαφορετικά την αυτοεκτίμηση θα την λέγαμε ετεροεκτίμηση. Είναι σημαντικό να εκφράζετε τα αληθινά σας συναισθήματα στους γύρω σας, όποια και αν είναι αυτά, προκειμένου να είστε ειλικρινείς με τους εαυτούς σας. Αυτό θα σας επιφέρει πιο υγιείς διαπροσωπικές σχέσεις και συνεπώς θα συνδράμει στην ενίσχυση της αυτοεκτίμησής σας.Παραδεχτείτε το συναίσθημα της ντροπής που πολλές φορές εμφανίζεται και απομονώνει συναισθηματικά το άτομο και το καθιστά υποχείριο κοινωνικών νορμών, επιταγών και προσδοκιών έξω από την δική του σφαίρα. Η παραδοχή του θα οδηγήσει στην "εξαϋλωση" του. Ακόμη να αναγνωρίζετε τις ανάγκες και επιθυμίες και των άλλων ανθρώπων καθώς όλοι έχετε ένα κοινό, την ανθρώπινη φύση. 

Η ανάληψη ευθύνης είναι επίσης πολύ σημαντική για την αύξηση της αυτοεκτίμησης. Είναι αναγκαίο, να συνειδητοποιήσετε ότι την ευθύνη του εαυτού και της ύπαρξής σας την έχετε μόνον εσείς.  Τέλος, δραστηριοποιηθείτε, αξιοποιήστε τις ευκαιρίες που παρουσιάζονται στην ζωή σας και μην το βάζετε κατω ό,τι και να συμβαίνει.

Τι μπορώ να κάνω για να αντιμετωπίσω την 

κατάθλιψη;



Η κατάθλιψη αντιμετωπίζεται. Σηκωθείτε από το κρεβάτι, επιβληθείτε στον εαυτό σας και σε αυτήν την ματαιωτική αίσθηση, ζητήστε την υποστήριξη των σημαντικών ανθρώπων για εσάς και η λέξη κλειδί εδώ είναι "η κινητοποίηση". Ακριβώς τη στιγμή που σας κατακλύζουν όλα τα αρνητικά και απαισιόδοξα συναισθήματα, εκείνη τη στιγμή είναι αναγκαίο για την βελτίωση της ψυχικής σας υγείας να κινητοποιηθείτε, δρώντας και πραγματοποιώντας πράγματα και δραστηριότητες. Τηλεφωνήστε σε έναν φίλο που σας κάνει να αισθάνεστε όμορφα, βγείτε έξω, κάντε κάτι που συνήθιζε να σας αρέσει, μιλήστε σε κάποιον για αυτά που αισθάνεστε, ζητήστε του να είναι δίπλα σας, γεμίστε το χρόνο σας με δραστηριότητες, γυμναστείτε, θα σας κάνει πολύ καλό όσο και μακρινό να φαντάζει αυτό αυτή τη στιγμή. Επιπλέον, εάν μένετε μόνος /η και δεν έχετε κοινωνικό δίκτυο, πάρτε σπίτι σας ένα κατοικίδιο. Ένας σκύλος είναι αρκετός για να θυμίζει στους ανθρώπους πολλά από το "νόημα της ζωής". Γνωρίστε νέους ανθρώπους, και απαλλαχτείτε από όσους σας προκαλούν άγχος και σας οξύνουν την κατάθλιψή. Απομακρυνθείτε από αυτούς και ανασυγκροτηθείτε πιστεύοντας στον εαυτό σας, βλέποντας τα καλά σημεία του και πιστεύοντας στην βελτίωσή του.
Απευθυνθείτε σε κάποιον ψυχολόγο που μπορεί να σας βοηθήσει σε όλη αυτή τη διαδικασία, αρκεί να αισθανεστε πραγματικά ότι οι συναντήσεις σας είναι βοηθητικές, διαφορετικά βρείτε κάποιον άλλον, που να "κουμπώνετε" καλύτερα. Να είστε αισιόδοξοι και να πιστεύετε στους εαυτούς σας.

Πότε έχω κατάθλιψη;

Η κατάθλιψη είναι μία απολύτως "υπαρκτή παθολογική κατάσταση", η οποία καθορίζεται από βιολογικούς και ψυχολογικούς παράγοντες. Πιο συγκεκριμένα, ο εγκέφαλος στερείται  συγκεκριμένων νευροδιαβιβαστών, όπως αυτός της σεροτονίνης για παράδειγμα και  ως αποτέλεσμα εμφανίζεται ένα πλήθος συμπτωματολογίας. Επιπλέον, ψυχολογικοί παράγοντες όπως ένα τραγικό συμβάν στη ζωή κάποιου, μπορούν να προωθήσουν όλη αυτή τη διαδικασία.Τα συμπτώματα της κατάθλιψης είναι ποικίλα. Καταρχάς, παρουσιάζεται ανηδονία (τίποτα δεν μας ευχαριστεί), παντελής απουσία ενδιαφέροντος για τη ζωή, απουσία νοήματος σε οτιδήποτε, επίμονη απαισιοδοξία, έντονη ματαίωση και παραίτηση, καταστροφολογία, αυτοκτονικός ιδεασμός. 

Επιπλέον επηρεάζονται σημαντικά οι περιοχές του ύπνου και της διατροφής. Ο άνθρωπος που βρίσκεται σε κατάθλιψη δεν έχει όρεξη να φάει, και δεν κοιμάται καλά, ή κοιμάται υπερβολικά πολύ, ή κοιμάται λίγο, ξυπνώντας ανά διαστήματα μέσα στη νύχτα, συνήθως τις πρώτες πρωινές ώρες, αδυνατώντας να ξανακοιμηθεί. Σημαντικό ρόλο εδώ έχει και το άγχος, το οποίο συνοδοιπορεί με την κατάθλιψη.
Η ψυχολογική αίσθηση της θλίψης είναι έντονα παρούσα στη διάρκεια της ημέρας και το άτομο αντιλαμβάνεται ότι δεν είναι λειτουργικό πια.